Bloque I: A CÉLULA E A BASE FÍSICO-QUÍMICA
DA VIDA
1.-
NIVEIS DE ORGANIZACIÓN DOS SERES VIVOS
- Antes de empezar a falar da auga e sales minerais e das biomoléculas,
é interesante explicar a xerarquía estructural
na organización molecular das células (átomos,
moléculas, macromoléculas, organizacións
supramoleculares, orgánulos, células, tecidos,
órganos, organismos). Con este apartado preténdese
que os alumnos teñan unha idea dos niveis de complexidade
da materia viva, dos tamaños relativos.
2.-
BIOELEMENTOS, AUGA E SALES MINERAIS
- Concepto de Bioelemento. Bioelementos primarios (C, O, N,
H, P, S) e secundarios (Mg, Ca, K, Na, Cl). Concepto de Oligoelemento
citando algún exemplo como o Fe, Mn, Cu. Neste epígrafe
non é preciso extenderse moito.
- A vida, os procesos celulares, ocorren nun entorno acuoso.
Explicar a estructura e propiedades da auga. Concepto de pH.
Concepto de ósmose.
-Facer unha breve referencia á importancia dos sales
minerais/ións para o funcionamento dos procesos biolóxicos.
3.-
INTRODUCCIÓN ÁS BIOMOLÉCULAS
3.1.- Carbohidratos
- Concepto, clasificación (monosacáridos, oligosacáridos
e polisacáridos), nomenclatura e función biolóxica.
- Estructura e propiedades dos monosacáridos. Non hai
que aprender ningunha fórmula. Traballar os distintos
aspectos deste epígrafe coa glicosa. Hai que saber recoñecer
e representar a estructura xeral dun monosacárido. Referente
á isomería hai que explicar o concepto de C asimétrico
e relacionalo coa diversidades de monosacáridos. Non
se requiren os conceptos de epímero, enantiómero
ou anómero. Explicar o significado da nomenclatura a
/b e D/L.
- Disacáridos. O enlace O-glucosídico: compre
saber representalo e recoñecelo pero non hai que aprender
a estructura de ningún disacárido. Brevemente,
falar da sacarosa e a lactosa.
- Polisacáridos. Homopolisacáridos de reserva
(glicóxeno e amidón) e estructurais (celulosa
e quitina). Facer unha breve referencia á estructura
e función. Concepto de heteropolisacárido. Saber
recoñecer a estructura dos polisacáridos.
3.2.- Lípidos
- Concepto, clasificación e función biolóxica.
Deixar constancia de que son un grupo moi heteroxéneo
de substancias.
- Ácidos Graxos: saber recoñecer a súa
estructura (saturados e insaturados). Propiedades: carácter
anfipático (comportamento en medio acuoso), punto de
fusión. Función enerxética.
- Lípidos saponificables: triacilglicéridos e
fosfolípidos (saber recoñecer a súa estructura
e función biolóxica). Explicar o comportamento
destas moléculas en medio acuoso (exemplos: a pompa de
xabón, micelas, pingas de aceite). Facer referencia ó
papel dos fosfolípidos como compoñentes das membranas
e ó dos triacilglicéridos como reserva enerxética.
- Lípidos non saponificables: concepto de esteroides
y carotenoides. Na explicación dos esteroides centrarse
no colesterol: funcións biolóxicas (compoñente
das membranas, precursor de ácidos biliares e de vitaminas/hormonas);
falar de que debido á súa hidrofobicidade debe
ser transportado en sangue como lipoproteínas (referirse
a HDL e LDL) e comentar a relación entre niveis de colesterol
(a súa insolubilidade é o que o pode convertir
en letal) e arterosclerose.
3.3.- Proteínas. Encimas
3.3.1. Proteínas.
- Concepto e función biolóxica.
- Os aminoácidos: clasificación, estructura e
propiedades máis importantes (carácter anfótero).
Aprender a fórmula xeral dos aminoácidos
- Estructura das proteínas. Saber recoñecer e
representar o enlace peptídico. Definir os distintos
niveis estructurais das proteínas e indicar os principais
enlaces que manteñen estable cada estructura. Sinalar
que a estructura primaria determina os pregamentos estructurais.
Resaltar cómo a estructura dunha proteína determiña
a súa función.
- Propiedades das proteínas: falar da especificidade
e desnaturalización. Clasificación das proteínas.
Como exemplos de homoproteínas pódense mencionar
o coláxeno e a albúmina, e como exemplo de heteroproteínas
e de estructura cuaternaria explicar someramente a hemoglobina.
3.3.2. Encimas.
- Concepto de biocatalizador. Estructura e propiedades dos
encimas: os encimas son proteínas e cumplen as súas
propiedades; características dos encimas que permiten
consideralas como catalizadores; especificidade encimática,
relacionándoa co centro activo: explicar o acoplamento
inducido (guante-man) e que hai aminoácidos que serven
para orientar ó substrato e outros que van intervir na
catálise. Explicar a reacción catalizada por un
encima (E+S¬ ® ES® E+P).
- As vitaminas como coencimas. Concepto de vitamina. Explicar
a función das vitaminas hidrosolubles como coencimas.
Falar brevemente do complexo das vitaminas B (non memorizar
ningunha estructura) e citar explicitamente os seguintes coencimas
coa súa función bioquímica: NAD(P)H, FADH2
e CoA.
- Cinética encimática: curva de actividade encimática
(conceptos de Vmax e Km). Inhibición da actividade encimática.
Non é preciso deducir matematicamente a ecuación
de Michaelis-Menten nin tampouco aprendela.
- Regulación da actividade encimática: alosterismo.
Compre explicar en primeiro lugar a necesidade da regulación
encimática e de seguido explicar a regulación
alostérica pondo como exemplo a retroinhibición.
A importancia da regulación encimática debe estar
presente na explicación do metabolismo.
3.4.- Ácidos Nucleicos
- Concepto, clasificación e función biolóxica.
Destacar o seu papel como moléculas da herdanza. Convén
que se aclare que internacionalmente os ácidos nucleicos
se coñecen por DNA e RNA aínda que en castelán/galego
se utilicen as abreviaturas de ADN e ARN.
- Estructura dos nucleótidos: coñecer a estructura
xeral dun nucleótido (diferenciar ribonucleótido
e desoxirribonucleótido) e nomear ATP, GTP, CTP, TTP
e UTP así como os nucleósidos difosfato (ADP,
GDP, etc.) e monofosfato (AMP, GMP, etc.). Dentro das funcións
dos nucleótidos, ademais de indicar que son pezas estructurais
dos ácidos nucleicos, débese resaltar o papel
do ATP como moeda de intercambios enerxéticos aínda
que tamén se pode comentar nos temas do metabolismo.
Explicar brevemente que é un polinucleótido e
o enlace fosfodiéster que se establece entre os nucleótidos.
- O ADN. A estructura primaria do ADN: o modelo de Watson e
Crick. Resaltar a importancia biolóxica da estructura
primaria. Explicar a dobre hélice (non é preciso
profundar en aspectos metodolóxicos) facendo fincapé
tanto nos aspectos estructurais (antiparalelismo, extremos 5'
e 3', etc) como biolóxicos (a secuencia dunha cadea determina
como ten que ser a súa complementaria, os cambios na
secuencia ou mutacións alteran a información xenética).
Definir a desnaturalización e renaturalización.
- O ARN. Explicar brevemente a súa estructura xeral
sinalando as diferencias estructurais co ADN. Definir os distintos
tipos de ARN así como as súas funcións
na célula e onde se atopan. Non se esixirá o coñecemento
dos distintos tipos de ARNr (28S, 23S, etc.).
4.-
INTRODUCCIÓN Á CÉLULA
4.1.- A organización celular
- A célula como unidade fundamental nos seres vivos.
Facer unha breve referencia á teoría celular e
a algúns dos pioneiros no descubrimento das células
(Hooke, Leeuwenhoek, Schleiden e Schwann). Falar da importancia
que tiveron os descubrimentos de Ramón y Cajal na universalización
da teoría celular.
- Métodos de estudio das células: falar da importancia
dos microscopios, tanto óptico como electrónico
para a observación das células e dos seus contidos;
mencionar brevemente que para o análise dos contidos
é necesaria a aplicación doutras técnicas.
- Modelos de organización celular: a célula procariota
e a célula eucariota. Explicar a estructura e formas
de vida dunha bacteria. Bacterias (gram+ e gram-). Diferenciar
célula eucariótica vexetal e animal. Brevemente
referirse ás funcións de nutrición, relación
e reproducción das células. Formas acelulares:
os virus. Explicar a estructura e formas de vida dun bacteriófago
e dun virus que infecta a células eucariotas (exemplo
o virus HIV ou VIH e o virus da gripe).
4.2.- Envolturas Celulares: Membrana Plasmática e
Parede Celular Vexetal
- A membrana plasmática. Composición: lípidos,
proteínas e glícidos de membrana. Estructura:
modelo de mosaico fluído (non se esixirá o coñecemento
de modelos xa descartados sobre a estructura da membrana). Propiedades
da membrana: fluidez e asimetría. Funcións da
membrana: destacar a súa importancia como unha estructura
que illa á célula pero que tamén participa
activamente na relación co exterior. Entre as funcións
principais están o transporte, a transducción
de sinais (receptores para hormonas, factores de crecemento,
etc.), na histocompatibilidade, etc.
- A parede celular vexetal: breve explicación da súa
composición, estructura e función. (Lembrar que
a parede celular das bacterias non ten as características
da vexetal).
4.3.- O Citoplasma: Citosol e Orgánulos
4.3.1. Citosol.
- Definilo como citoplasma sen orgánulos ou fracción
soluble do citoplasma. Compoñentes: citoesqueleto e ribosomas
- Citoesqueleto: microfilamentos (filamentos de actina) e microtúbulos.
Mencionar o papel dos filamentos de actina na contracción
muscular e o dos microtúbulos na organización
dos centriolos (implicados na división celular) e dos
cilios e flaxelos (implicados no movemento celular).
- Ribosomas: estructura e función. Complexos macromoleculares
formados por dúas subunidades e compostos por ARNr e
proteínas (non especificar tipos de ARNr e proteínas).
Función: biosíntese de proteínas. Concepto
de polisoma ou polirribosoma.
4.3.2. Orgánulos de membrana simple (retículo
endoplásmico e aparato de Golgi) e de dupla membrana
(que ademais conteñen ADN: mitocondrias, cloroplastos
e núcleo)
- Estructura e función do retículo endoplasmático
e aparato de Golgi. É importante explicar a síntese,
transporte e secreción de proteínas nas que participan
o RER e o aparato de Golgi. Breve explicación de lisosomas
(primarios e secundarios), peroxisomas e vacuolas.
- Estructura e funcións de cloroplastos e mitocondrias.
Facer referencia á teoría endosimbióntica.
- O núcleo. Envoltura nuclear: estructura. Nucleoplasma.
O núcleo interfásico: a cromatina. O nucleolo
(ser breve indicando o que é e a súa función).
Estructura do nucleosoma (non é necesario que se aprendan
as distintas subclases de histonas), cromatina e cromosomas.
Bloque II: FISIOLOXÍA
CELULAR
5.-
CICLO e DIVISIÓN CELULARES
5.1. O ciclo celular en células eucariotas: interfase
e mitose
- Explicar o concepto de ciclo celular (período de biosíntese
e crecemento das células ó que sigue unha división
celular), describindo brevemente o que ocorre dentro de cada
unha das súas fases (G0, G1, S, G2, M). Indicar ós
estudiantes a duración do ciclo celular así como
as variacións no contido de ADN durante o ciclo celular.
Estudio das fases da mitose. Citocinese. Importancia biolóxica
da mitose (indispensable para a reproducción das células
e para o mantemento das estirpes celulares). É interesante
mencionar que alteracións no control do ciclo celular
poden desencadear a formación de tumores.
5.2. Meiose
- Resaltar que é un tipo de división celular
que ocorre só en células xerminais (precursoras
de gametos). Fases da meiose. Non é preciso memorizar
as subfases da meiose aínda que compre suliñar
os fenómenos de recombinación xenética
e a reducción cromosómica que se producen neste
proceso. Recalcar que entre a primeira e segunda división
da meiose non hai duplicación ou síntese de ADN.
Importancia biolóxica da meiose (posibilita a reproducción
sexual). En relación con isto é preciso falar
das ventaxas da reproducción sexual como fonte de variabilidade
necesaria para que funcione a selección natural.
6.-
TRANSPORTE CELULAR
- Comprender a necesidade dos fenómenos de transporte
e a importancia das membranas nos devanditos procesos. É
importante explicar a distinción entre transporte pasivo
(difusión simple e facilitada) e transporte activo como
procesos que permiten o paso de pequenas moléculas a
través de membranas. Referirse tamén, pero brevemente,
á exocitose e endocitose (pinocitose, fagocitose e endocitose
mediada por receptor) como procesos de transporte de macromoléculas
ó exterior ou ó interior, respectivamente, da
célula.
7.-
METABOLISMO
7.1.- Introducción ó Metabolismo
-O metabolismo: conceptos básicos (anabolismo, catabolismo,
autótrofo, heterótrofo). Comentar a existencia
de rutas metabólicas que poden intervir tanto en procesos
anabólicos como catabólicos. Hai que explicar
en primeiro lugar o metabolismo desde un punto de vista global
(enerxía solar, fotosíntese, etc.). Deixar clara
a idea de que a enerxía liberada no catabolismo se utiliza
en diversos procesos como son o anabolismo, a xeración
de calor ou o transporte activo. Utilizar esquemas xerais que
ilustren estes aspectos. Explicar con claridade o papel do poder
reductor e do ATP nos procesos metabólicos, facendo referencia
aos distintos tipos de fosforilación.
7.2.- O catabolismo
- Concepto de catabolismo e mecanismo xeral de obtención
de enerxía (ATP, respiración, fermentación).
Panorámica xeral do catabolismo (glícidos, lípidos
e aminoácidos). Concepto de fermentacións e putrefaccións.
- Glucolise, ciclo de Krebs, b -oxidación. Cadea respiratoria.
Fosforilación oxidativa. De cada unha das rutas metabólicas
citadas anteriormente compre saber: a) con que composto empezan
e con cal rematan, b) onde teñen lugar, c) que se xera
(sen aprender a cuantitativa) e d) para que serven. Exemplo:
glucolise, a) glucosa-piruvato, b) citosol, c) piruvato, ATP
e NADH, d) obtención de enerxía. Non é
preciso aprender a estructura dos metabolitos nin o nome dos
distintos encimas implicados nas reaccións nin os balances.
Indicar que para que o piruvato procedente da glucolise se integre
no ciclo de Krebs tense antes que transformar en acetil-CoA.
Do ciclo de Krebs hai que destacar o seu papel no catabolismo
así como que tamén interven no anabolismo. Non
é preciso aprender os transportadores electrónicos.
Explicar como o gradiente protónico xerado no transporte
electrónico contén a enerxía para sintetizar
ATP (exemplo da presa de auga como gradiente protónico,
a turbina sería a ATPasa e a electricidade o ATP). É
fundamental que o alumno comprenda tanto a universalidade como
a importancia destes procesos metabólicos. Exemplos interesantes
nos que participan estes procesos son a xeración de calor
en animais hibernantes (desacoplamento do transporte electrónico
da fosforilación oxidativa) e o efecto de determinados
velenos (cianuro ou CO). Un exemplo interesante sería
explicar o que pasa no noso organismo (integrando fisioloxía
e bioquímica) cando inxerimos azucre de mesa (sacarosa)
7.3.- O Anabolismo
- Concepto e esquema xeral do anabolismo. Os procesos anabólicos
consumen enerxía. En moitas rutas anabólicas empréganse
as reaccións reversibles pertencentes á ruta catabólica
equivalente (a glucolise e a gluconeoxénese comparten
as reaccións próximas ó equilibrio). Da
gluconeoxénese e lipoxénese hai que saber onde
empezan e rematan, onde teñen lugar e qué se consume
(sen aprender a cuantitativa). Un exemplo interesante é
a explicación (a grandes rasgos) de como a partir de
azucres se sintetizan graxas e, polo tanto, engórdase.
Sinalar a imposibilidade dos animais (a nosa especie) de sintetizar
azucres a partir de graxas.
8.-
A FOTOSÍNTESE
- Importancia biolóxica da fotosíntese (reacción
global da fotosíntese para a formación dunha molécula
de glicosa). Ademais é interesante indicar que a fotosíntese
é un proceso inverso á respiración. Brevemente,
indicar os distintos tipos de organismos fotosintéticos.
- A fase luminosa. Esencialmente explicar o esquema en Z (os
fotosistemas, xeración de NADPH, ATP e osíxeno)
ubicándoo na membrana tilacoide. Non é preciso
aprender os transportadores electrónicos; indicar que
o NADPH e o ATP se van utilizar na fase escura. Comentar que
o ATP se xera por procesos quimiosmóticos ó igual
que ocorre na mitocondria. A fotofosforilación cíclica.
- A fase escura: a fixación de CO2 (breve descritiva
do ciclo de Calvin). Débese aclarar que a fase escura
ocorre fundamentalmente en presencia de luz. Saber que o encima
que fixa o CO2 é a carboxilasa do difosfato de ribulosa
(RUBISCO), o encima máis abondoso da biosfera e que a
partir do 3-fosfoglicerato se inician unha serie de reaccións
(non explicitalas) que rexeneran a ribulosa (ciclo de Calvin)
e interveñen na biosíntese de carbohidratos.
- Factores que afectan á intensidade fotosintética.
Luz, temperatura e CO2.
Bloque III: A BASE QUÍMICA
DA HERDANZA. ASPECTOS QUÍMICOS E XENÉTICA MOLECULAR
9.-
XENÉTICA MENDELIANA
- Conceptos básicos: genotipo y fenotipo, caracteres
hereditarios cualitativos y cuantitativos, alelos, homocigosis
y heterocigosis, dominancia y recesividad, codominancia y dominancia
intermedia.
- Formulación actual das Leis de Mendel: describir sintéticamente
os experimentos de Mendel e interpretar os resultados á
luz dos coñecementos actuales sobre a naturaleza dos
xenes e o comportamento dos cromosomas na meiose. Enumerar os
principios básicos da teoría cromosómica
da herdanza.
- Herdanza dos grupos sanguíneos: sistema ABO e factor
Rh. Herdanza ligada ó sexo: poñer como exemplo
a herencia de enfermidades como a hemofilia e o daltonismo.
10.-
FLUXO DE INFORMACIÓN XENÉTICA NOS SERES VIVOS
- Os ácidos nucleicos como portadores da información
xenética. Introducir o concepto de xenoma como o material
xenético dun organismo (no caso dos virus serían
as moléculas completas de ADN ou ARN que levan a información
xenética). Explicar con claridade o fluxo da información
xenética nos seres vivos: o dogma central da Bioloxía
Molecular.
- Comentar os experimentos que demostraron que o ADN é
o portador da información xenética, facendo referencia
á polémica que existía naqueles anos referente
á natureza do material hereditario. Explicar o modelo
de Watson e Crick e a súa trascendencia para a Bioloxía.
- Concepto de xene desde un punto de vista mendeliano (unidade
da herdanza) e molecular (unidade de transcripción).
A estructura dun xene débese explicar esquematicamente
sinalando a presencia do promotor, o lugar de inicio da transcripción,
a presencia de exóns e intróns (aínda que
hai que aclarar que nalgúns casos a secuencia codificadora
non está organizada en intróns e exóns),
e os sinais que indican finalización da transcripción.
- Explicar por qué ainda que xa se descifrou a secuencia
nucleotídica completa do ADN humán gracias ó
desenvolvemento do Proxecto Xenoma, non se coñece a función
e localización de tódolos xenes humanos.
11.-
A REPLICACIÓN DO ADN
- Comentar que a de tódolos modelos propostos para explicar
a replicación do ADN (dispersivo, conservativo e semiconservativo),
o experimento de Meselson e Stahl demostrou que o ADN replícase
segundo o modelo semiconservativo. Explicar de forma moi simplificada
o mecanismo xeral da replicación. Mencionar brevemente
os encimas implicados: ADN polimerasas (non é necesario
que se aprendan os distintos tipos de ADN polimerasas), helicasas,
topoisomerasas, ligasas. Referirse brevemente ós fragmentos
de Okazaki.
- Moi relacionado coa replicación do ADN está
a técnica da PCR (reacción en cadea da polimerasa)
que consiste na replicación do ADN in vitro (explicala
brevemente). Como exemplos das súas aplicacións
poderíase falar da pegada xenética (identificación
de delincuentes e paternidades).
12.-
A TRANSCRIPCIÓN
- A Transcripción: síntese e procesamento (maduración)
do ARN. Mecanismo xeral da transcripción: as ARN polimerasas
e os promotores. Explicar que o ARN sofre modificacións
post-transcripcionais sinalando a eliminación de intróns
e empalme de exóns. Indicar onde ocorren estes procesos.
Pódese comentar que a Amanita phaloides conten unha substancia
que inhibe a transcripción e outra que afecta á
estructura do citoesqueleto e de aí a súa elevada
perigosidade.
- Explicar brevemente a reversotranscripción.
13.-
O CÓDIGO XENÉTICO
- O código xenético: características xerais.
Mencionar a existencia dalgunhas excepcións ó
código xenético (mitocondrias e ciliados) pero
deixando clara a universalidade do mesmo. Comentar a aportación
de Severo Ochoa. Non hai que memorizar ningún triplete.
14.-
A TRADUCCIÓN
- A Traducción: mecanismo xeral. Hai que falar da activación
dos aminoácidos e a súa unión ó
ARNt (moi breve pero citar as aminoacil-ARNt sintetasas). Explicar
claramente o concepto de unión codón-anticodón.
Somera descritiva das 3 fases da traducción: iniciación,
elongación e terminación. Dous detalles importantes:
a traducción empeza no extremo 5' do ARNm e tódalas
proteínas inicialmente teñen como primeiro aminoácido
Met debido a que ven codificado por AUG (codón de iniciación).
Pódese comentar que a acción antibacteriana de
determinados antibióticos é debida á súa
inhibición da traducción.
15.-
REGULACIÓN DA EXPRESIÓN XÉNICA
- Importancia da regulación da expresión xénica.
Indicar que en eucariotas, a regulación xénica
é fundamental en procesos como o desenvolvemento e a
diferenciación celular. Comentar cómo as hormonas
poden intervir no control da expresión xénica.
16.-
AS MUTACIÓNS
- A mutación e a súa importancia na evolución
dos seres vivos. Definir o concepto de mutación desde
un punto de vista molecular (secuencia de nucleótidos)
e macromolecular (alteracións intracromosómicas
e no número de cromosomas). Hai que falar das mutacións
puntuais que nalgúns casos poden ser causa de enfermidades
moi severas (anemia falciforme, osteoxénese imperfecta,
algúns tipos de cáncer, etc.), outras veces son
silenciosas (un triplete noutro que codifica para o mesmo aminoácido)
e noutros casos supoñen cambios equivalentes (ex. Glu
por Asp). Nas mutacións cromosómicas referirse
a inversións e translocacións. Citar brevemente
as mutacións xenómicas (relacionalas co síndrome
de Down).
- A relación das mutacións (fonte de variabilidade)
coa evolución é moi importante. Podemos resumilo
como segue: mutación ® cambio ® adaptación
® selección natural. Aínda que con brevidade,
deixar ben claro o concepto de selección natural e quen
foi Darwin.
Bloque IV: MICROBIOLOXÍA
e BIOTECNOLOXÍA
17.-
TAXONOMÍA DOS MICROORGANISMOS
- Clasificación dos microorganismos: mencionar a clasificación
indicada a continuación pero ser moi breves. A) Procarióticos:
Bacterias. B) Eucarióticos: Fungos, Algas unicelulares
e Protozoos. C) Virus
18.-
UTILIDADE DOS MICROORGANISMOS
- Concepto de antibiótico e modo de acción (moi
breve). Falar da resistencia ós antibióticos e
dos problemas que prantexa. Recordar o papel dos microorganismos
na industria alimentaria (producción de viño,
cervexa, pan, iogur e queixo). Non é preciso aprender
o nome dos microorganismos implicados.
- Comentar brevemente o papel fundamental que desempeñan
os microorganismos no recambio da materia e a enerxía
na naturaleza (ciclos bioxeoquímicos do carbono e do
nitróxeno) así como na loita contra pragas de
insectos, contra as mareas negras e mais na depuración
de augas residuais. Non é preciso aprender o nome dos
microorganismos implicados.
19.-
A ENXEÑERÍA XENÉTICA E AS SÚAS APLICACIÓNS
- Como unha introducción á inxeniería
xenética, ademais da PCR (xa mencionada), explicar un
experimento sinxelo de clonación no que interveñan
o ADN que ten que ser clonado, os encimas de restricción,
un plásmido e bacterias. Comentar a producción
de moléculas recombinantes por enxeñería
xenética moi útiles para a nosa especie (producción
de hormonas como por exemplo a insulina ou a hormona do crecemento,
ou producción dalgunhas vacinas como as da hepatite A
e B). É interesante comentar as repercusións económicas,
sociais e éticas que prantexa á nosa sociedade
a manipulación xenética.
20.-
OS MICROORGANISMOS COMO AXENTES PATÓXENOS
- Os microorganismos como axentes infecciosos en humanos: comentar
brevemente algunhas das enfermidades máis frecuentes
causadas por bacterias (tuberculose, cólera, sífile
e meninxite), levaduras (candidiases e dermatomicoses en xeral)
e virus (Herpesvirus, VIH, virus da gripe, xarampelo, rubeola).
Non é preciso aprender o nome dos microorganismos implicados.
Sinalar brevemente que os microorganismos son tamén patóxenos
doutras especies animais e tamén vexetais. Mencionar
outros axentes infecciosos coma os prións (non son microorganismos,
por carecer de material xenético, senón partículas
constituídas exclusivamente por proteínas, de
menor tamaño que un virus, relacionados coa encefalopatía
esponxiforme bovina ou enfermidade das "vacas tolas").
Finalmente facer unha reflexión sobre as repercusións
económicas e sociais das enfermidades causadas polos
microorganismos.
Bloque V: INMUNOLOXÍA
21.-
INTRODUCCIÓN Á INMUNOLOXÍA
- Concepto de inmunidade: vivimos nun mundo potencialmente
hostil rodeados de innumerables e perigosos axentes infecciosos
que pretenden utilizarnos para propagar os seus xenes; o noso
organismo ten que defenderse destes ataques biolóxicos
así como tamén de substancias perigosas. As funcións
do sistema inmune: distinción entre o propio e o alleo.
22.-
MECANISMOS DE DEFENSA NATURAL INESPECÍFICOS
- Defensas pasivas: barreras externas (pel, mucosas, secrecións
diversas, etc). Defensas activas: células fagocíticas
(neutrófilos e macrófagos) e resposta inflamatoria.
Outros mecanismos inespecíficos: comentar o Sistema do
Complemento e o interferón.
23.-
MECANISMOS DE DEFENSA ESPECÍFICOS
Organización do sistema inmune. Órganos e tecidos
linfoides: breve descritiva da función dos primarios
(timo e médula ósea) e secundarios (ganglios linfáticos
e bazo). Mencionar o orixe común das células inmunocompetentes.
Mecanismos de resposta inmunitaria:
- Células do sistema inmunitario. Linfocitos T e B.
Hipótese da selección clonal. Concepto de antíxeno.
Concepto de anticorpo. Sinalar que os anticorpos son proteínas
globulares chamadas inmunoglobulinas (non se esixirán
os distintos tipos de inmunoglobulinas) e facer unha breve referencia
a súa estructura. A reacción antíxeno-anticorpo.
- Inmunidade celular e humoral. Cooperación celular
(debido á complexidade destas interaccións celulares
é aconsellable non profundar e ceñirse a un esquema
sinxelo que ilustre a idea da cooperación entre células
B e T). Resposta inmune primaria e secundaria
24.-
A INMUNOESTIMULACIÓN: VACINAS E SOROS
- Definición de vacinas e soros. Breve referencia ó
descubrimento das vacinas. Tipos de vacinas: atenuadas, de antíxenos
purificados e sintéticas. Facer fincapé na importancia
actual da biotecnoloxía na obtención de vacinas
e soros, destacando as técnicas de enxeñería
xenética.
25.-
ALTERACIÓNS DO SISTEMA INMUNITARIO
- A hipersensibilidade: as alerxias e a hipersensibilidade
retardada (comentar as alerxias de contacto e a utilidade da
proba da tuberculina). Enfermidades de tipo autoinmune: causas
e consecuencias. Importancia do Complexo Maior de Histocompatibilidade
(CMH) nos transplantes. Resaltar a importancia das compatibilidades
dos grupos sanguíneos e o factor Rh nas transfusións.
Explicar brevemente a relación entre cancro e inmunidade.
26.-
A SIDA
- Pola súa especial perigosidade e a enorme incidencia
desta enfermidade na poboación mundial, é importante
explicar tanto a base biolóxica da enfermidade como as
medidas preventivas para evitar o contaxio. Ademais, este epígrafe
serve de recapitulación de conceptos e procesos descritos
con anterioridade.
- A síndrome da inmunodeficiencia adquirida. Acción
do virus da SIDA sobre o sistema inmune. O virus VIH e o seu
ciclo vital.
- Vias de contaxio e sistemas de prevención. Diagnóstico
e control da SIDA.
|